Αντίβαρο
στο... Αντίβαρο
ή:
Πως να ξεπεράσουμε την ηλιθιότητα
της
Διανόησης... όλων μας!
Ρηξικέλευθες
επισημάνσεις για το μεταβατικό κατώφλι της Ιστορίας
του Homo Sapious καθώς εξελίσσεται σε Homo Sapiens HyperTextus
του Γιώργου Α. Στάθη ©
2007
έκδοση άρθρου: 1.10 (23 Μαρτίου 2007)
Μετά την πρόσφατη πανελλαδική αναταραχή
(γύρω από το θέμα του βιβλίου Ιστορίας της 6ης Δημοτικού) η
οποία (όπως
φαίνεται) για πρώτη φορά στη νεοελληνική ιστορία εξανάγκασε τα
μυαλά
όλων μας να... στιφθούν ιδιαιτέρως επιμελώς, εγκαταλείποντας
(έστω και
προσωρινά) την αόρατη δικτατορία της απλοϊκότητας που
επαναπαύεται στις
επάλξεις του υψηλόφρονος διανοητικού διαχωρισμού ανάμεσα σε
Μαύρο και
σε Άσπρο (έστω και με ολίγον... γκρίζο), ένοιωσα επιτακτική την
ανάγκη να
παρέμβω και πάλι στους ατέρμονους διαδικτυακούς διαλόγους
των
εκατοντάδων κειμένων κάθε ημέρα που στοιβάζονται σε λαοφιλή blog του Διαδικτύου, προσφέροντας ψευδαισθήσεις
παγκοσμιότητας στις αενάως διχαστικές, υπερφίαλες ... μαλακίες
μας.
Ως λαός, έχουμε (ως φαίνεται, τώρα πλέον)... πολύ σημαντική αστραφτερή
προοπτική να ξεπεράσουμε επιτέλους την παραδοσιακή μας ψευδαίσθηση
της
Σωστότητας, που μας εξασφάλιζε (μέχρι τώρα) η απλοϊκή λογική του 0
και 1 (ή
του Μαύρου και του Άσπρου), παρά το γεγονός ότι η ψηφιακή
αναβάθμιση του
ταλαιπωρημένου από Πλημμύρες Πληροφορίας Ανθρώπινου
Είδους μας, δυστυχώς συντελείται ακριβώς από αυτό το απλοϊκο σύστημα Απόλυτης Λογικής του 0 και 1.
Αχ, τι ωραία που θα ήταν... αν η πραγματικότητα η ίδια να μπορούσε να υπακούσει στο ψηφιακό μαστίγιο
της ξεπερασμένης κλασσικής λογικής
μας, ώστε να αναπαυθούμε
μακαρίως τον
πολύμορφο μεταμοντέρνο ύπνο του Δικαίου Επαναστάτη, του Δικαίου
Ανανεωτή, του Δικαίου Αντιεξουσιαστή, Αντισκοταδιστή (ή και Αντιφωταδιστή), ή
έστω (τουλάχιστον) του δικαίου υποστηρικτή
της αναγκαιότητας για Εθνική Επαγρύπνηση κατά μυριάδων Μήδων που
συνωμοτούν
(με τον άλφα ή βήτα τρόπο) για να ταράξουν δολίως αυτόν τον
μακροχρόνιο,
πολυαγαπημένο και τιμημένο εθνοσωτήριο πατριωτικό ύπνο μας!
Παρόλ' αυτά, η φωτοβόλος
εγρήγορση αυτού
του ανανεωτικού πατριωτικού πνεύματος
που αυταπατάται ότι έχει
πιάσει
τον "Ταύρο της Παγκοσμιοποίησης" από τα κέρατα,
καθόλου δεν απασχολεί
(πόσο μάλλον ανησυχεί) τις υποχθόνιες (και μη)
παγκοσμιοποιητικές
δυνάμεις του εκάστοτε επίδοξου (και συνήθως πολυεκατομμυριούχου)
"μεταρρυθμιστή της πανανθρώπινης βλακείας" αποβλακωτικού
εκχυμωτή
προβάτων, ούτε και σκιάζει ως φοβέρα τα οποιαδήποτε
(αναμφιβόλως
πονηρά και πετρελαιο-κινούμενα)
λαο-φαγικά Πλανητικά
Κέντρα Εξουσίας, που αναβάλλουν εγκληματικά κάθε κατεπείγουσα
συνετή
δράση για τη διάσωση του (ταλαιπωρημένου από το ψήσιμο στο χείλος
του
γκρεμού) πλανήτη μας.
Αλλά επειδή (ως γνωστόν) η πλεονάζουσα και
περιττή τεχνητή παράνοια ποτέ δεν ωφέλησε κανέναν...
καταδιωκόμενο,
αποτελεί τραγικό και πατριδοκτόνο λάθος οποιαδήποτε όξυνση
αυτών
των (ήδη ακραίων) πλανητικών και πανελλαδικών καταστάσεων, μέσω των
"καλών
προθέσεων" μίας ιδιότυπης τοπικής βιομηχανίας κατασκευής
τεχνητών εχθρών, "καλές προθέσεις" που οδήγησαν επανειλημμένα σε
κολάσεις ή Παρθενώνες Ελληνοχριστιανικού συνετισμού.
Ο γράφων
αισθάνθηκε κάποτε μία μεγάλη
επιτακτική ανάγκη να στηλιτεύσει
σατιρικώς (και μη) την
προαναφερθείσα
"τοπική βιομηχανία κατασκευής εχθρών", με το να προβάλλει το
πολύμορφο υποχθόνιο σκοτεινό πρόσωπό της, σε ορισμένες πολύ γνωστές
Διαδικτυακές "συλλογικότητες", εκ των οποίων η μία έδωσε και το
έναυσμα για τη... διεστραμμένη σουρεαλιστική επινόηση των τίτλων
αυτού του
άρθρου. Μία τέτοια δαιμονοποίηση,
βεβαίως, διαπράττει εν μέρει το
ίδιο
αυτό
σφάλμα που ενθουσιωδώς καταδικάζει,
εάν (και μόνον εάν) ακολουθήσει τον καθιερωμένο Δρόμο που χάραξεν ο
(κάθε) ψηφιακός χασάπης, όταν σφραγίζει ανελλιπώς τα
συλλεχθέντα
(δια "μηχανών αναζήτησης" και όχι μόνο) πονηρά αρνάκια του
με τον αμείλικτο Δον-Κιχωτικό
μπαλντά του Ενός
και του
Μηδενός.
Στην ταλαιπωρημένη όμως από Υπερφόρτωση
Πληροφορίας ψηφιακή εποχή μας, συντελέσθηκε ήδη μία
μεταμοντέρνα "Έκλειψη
Ηλίου", πραξικοπηματικά κάτω από τη μύτη μας, λόγω της
ύπαρξης του
ιδίου του Διαδικτύου (και όχι μόνον), δηλαδή λόγω νέας
θεμελιακής δυσκολίας
κατανόησης (comprehension problem) όπου προσκρούει, ολοσχερώς πλέον,
σύσσωμο το είδος Homo Sapiens: Ένα βιολογικό είδος περιβόητο (σε όλο
το πολιτισμένο Σύμπαν)
για τις αυτο-καταστροφικές, αντι-οικολογικές και μαζικο-ψυχωτικές (μέχρι
τώρα) συλλογικές δραστηριότητές του, για τις οποίες δικαιούται
ίσως την
απονομή μίας νέας... εναλλακτικής λατινο-ελληνοπρεπούς
ονομασίας: "Homo Sapious". Ομολογουμένως,
μία τέτοιου είδους καινοτόμος κινδυνολογία, κινδυνεύει ήδη
να
υποτιμηθεί, αν εκληφθεί μόνο ως χιουμοριστική, ενώ κινδυνεύει
επίσης (ακόμη
χειρότερα) να αυτο-αχρηστευθεί και να αυτο-αναιρεθεί,
αν
διαπράξει ακριβώς... τα ίδια σφάλματα, με αυτά που εντοπίζει ή
καταδικάζει. Δηλαδή π.χ. να κινδυνολογήσει κατά κινδυνολογούντων, να στηλιτεύσει μονομερώς τους μονομερώς
στηλιτεύοντες, να τσουβαλιάσει αδίκως άπαντες τους τσουβαλιάζοντες
αδίκως τα
πάντα, ή ακόμη και να εθελοτυφλήσει βλακωδώς στους βλακωδώς
εθελοτυφλούντες για το αναπόφευκτο αυτό νέο
μαζικό πρόβλημα του πλανητικού "comprehension problem" (δυσκολίας
κατανόησης) της ίδιας
της Γνώσης, της γεωμετρικώς αυξανόμενης πλέον, άνευ γνώσης ορίων
και άνευ
όρων, σε όλον τον Πλανήτη.
Ε, θα μου πείτε, "εντάξει, εντάξει,
το νέο αυτό πρόβλημα της Υπερφόρτωσης
Πληροφορίας
το εμπεδώσαμε", πλέον. Ε,
και; - Tι
σημαίνει αυτό; - Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε, ή να φτάνουμε
σε
πεπερασμένα λογικά συμπεράσματα εντός
των ορίων της συγκεκριμένης περιοχής
που συζητάμε; Φίλοι
και φίλες, ναι, δεν αντιλέγω! Όμως ήδη... το σωστό
συμπέρασμα,
στο οποίο μόλις καταλήξατε, επικαλείται διαφορετικού είδους Λογική
Σκέψη, από
το είδος της Λογικής Σκέψης που χρησιμοποιεί ο Πολιτισμός μας τα
τελευταία 2000
χρόνια (τουλάχιστον). Δηλαδή όπως είπατε "μπορούμε να συζητήσουμε και
να
φτάσουμε σε πεπερασμένα λογικά συμπεράσματα ΜΟΝΟ και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ εντός
των
ορίων της συγκεκριμμένης περιοχής που συζητάμε". Αυτό το είδος
επιχειρηματολογίας, ξέρετε, ΔΕΝ διδάσκεται ακόμη σε κανένα σχολικό
βιβλίο
καμμίας χώρας. Διδάσκεται (ενώ ΔΕΝ θα έπρεπε) μόνο σε υπερβολικά
προχωρημένα
μαθήματα ορισμένων πανεπιστημιακών σπουδών (Πληροφορικής και
Λογικής
κλπ). Δεν με πιστεύετε; Ε, στο δεύτερο μέρος (επόμενο άρθρο) του
παρόντος
κειμένου θα κάνουμε τα εξής: