|
Κι αφού έως άρτι, ουκ
ολίγον κενοσπουδάζοντας, μας νουθέτησαν ως πολύ
μορφωμένοι,
παρα-μορφωμένοι
μάλιστα, πως υπάρχουν πολλές Μακεδονίες και πολλά ονόματα - Μακεδονίες
κι ότι τα Λακόστ είναι πιο ιερά πράγματα από την Μακεδονία
και γιΆ αυτό τα
Λακόστ
έχουν ονομασία προελεύσεως κατωχυρομένη, ενώ το κτιτορικόν όνομα ενός
Λαού, η
Μακεδονία του, αυτό είναι αδέσποτον και κοινόν τοις πάσι, μετά απΆ
αυτό,
ξαναχτύπησαν. Σε περισπούδαστη και ως συνήθως ημι-εγγράμματη
ανακοίνωση, οι
συνήθεις ευρωφρενείς χάσκακες, προφασιζόμενοι εγκρατή οργήν
για τις
ταυτότητες
όπου θα υπάρχει ή όχι ένδειξη θρησκεύματος, ζητούν χωρισμό, λέει,
εδώ
στην
Ελλάδα, Εκκλησίας και Κράτους. |
Με τη
διαφορά, κύριε Ζουλουράρι, ότι χάρις σε εσάς, τους ηρωικούς και πένθιμους
(πρωτ)αγωνιστές στον
Ιερό Αγώνα υπέρ... Πανελλαδικής
πανηλιθιότητας, σήμερα η χώρα μας
υποχρεώθηκε να σκύψει
μοιρολατρικά το κεφάλι στη μοίρα όπου ΕΣΕΙΣ την ρίψατε, μέσω
της αδιαλλαξίας σας (όταν φωνάζατε «Η
Μακεδονία είναι ελληνική»), στην θλιβερή και ειδεχθή νέα
μοίρα του παντελώς ηττημένου, του μη
δυνάμενου (πλέον) ούτε καν την ίδια την ελληνικοτάτη εκείνη λέξη
«Μακεδονία» να
κατοχυρώσει (ως ελληνικόν... κλόπυράϊτ) σήμερα!
Διότι, πριν δεκαπέντε
περίπου χρόνια, όταν ήταν ακόμη πολύ νωρίς,
και όταν οι άλλοι πανηλίθιοι (όπως και
εσείς) εθνικιστές-χωρίς-πατρίδα
εξτρεμιστές της μικρής εκείνης νεοσύστατης γείτονος χώρας,
οικειοποιήθηκαν
αυθαδέστατα τον όρο «Μακεδονία», και εμείς οι λίγοι σώφρονες Έλληνες
Γραικύλοι
ευρωλιγούρηδες, ψελλίζαμε (ματαίως) ότι μόνον
ένας συμβιβασμός με «σύνθετο όνομα» θα εγένετο δεκτός, από το
φανατικόφρον
εκείνο κρατίδιο, εσείς οι
ελληνοχριστιανόφρονες
νεοεθνικιστές μας ξαποστέλνατε στα εικονικά σας Τάρταρα, χλευάζοντας
όλους μας,
ωσάν να ήμασταν προδότες. Αλλά... ενώ τότε,
ήταν ακόμη νωρίς και ήταν ακόμη εφικτό να
λήξει η παράλογη εκείνη ιστορία αισίως
με έναν ανώδυνο λογικό συμβιβασμό
(π.χ. «Βόρεια Μακεδονία» ή έστω «Σλαβο-αλβανική Μακεδονία»),
αντιθέτως... τώρα,
στις αρχές του νέου αιώνα, ακριβώς την
ίδια συμβιβαστική λύση προτείνετε (μερικοί από εσάς) αλλά ματαίως
πλέον, δηλαδή μη δυνάμενοι τώρα πλέον να την επιβάλλετε στο
αποθρασυνθέν (εξ αιτίας της δικής σας παρελθούσας
αδιαλλαξίας και «ελληνοχριστιανικής» σήψεως) νέο κρατίδιο, που έχει
καταφέρει
να επιβάλλει εκ των πραγμάτων την
χειρότερη εκείνη λύση, τη μόνη λύση που εσείς με άναρθρες υστερικές
κραυγές, ματαίως
(εκ των υστέρων) απεύχεστε: Την
ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» που έχει κερδίσει πια τη μάχη, τη
μάχη που
εσείς οι ίδιοι κάποτε υπονομεύσατε,
καταδικάζοντας όλους ημάς τους λογικούς και συνετούς Γραικύλους, ως
προδότες ευρωλιγουροσλαβοφρονικούς.
Και σαν να μην έφτανε
αυτό το γεγονός, τεκμήριον της δικής σας
προδοτικής (εν τέλει) εθνικο-παρανοϊκής
ελληνο-χριστιανο-παραληρηματικής αδιαλλαξίας, αντί να
σκύψετε το
κεφάλι, τώρα, και να παραδεχτείτε το παλαιό
εκείνο πατριδοκάπηλο εθνοκτόνο λάθος σας,
ζητάτε και... ρέστα από πάνω, επειδή ένα ξενέρωτο, νερόβραστο και κατά τα άλλα υποφερτό νέο βιβλίο ιστορίας, σας ερέθισεν
εθνικο-σεξουαλικώς! Ματαίως (και πάλι)
ελπίζετε ότι θα ξαναγραφτεί, για να
ικανοποιήσει τις δικές σας ελληνοκεντρικο-ηλίθιες
παρανοϊκο-χριστιανοήθεις σαδο-μαζοχιστικές υπερ-ονειρώξεις, από τις
οποίες... ξεκαβλώνετε αποτόμως και διαμαρτύρεστε φαρισαιο-ειδώς, τώρα που εξαναγκάζεστε να
αποδεχτείτε π.χ. την αντι-καβλωτική (για
τις εθνικο-σαδιστικές σας
φαντασιώσεις) μετονομασία ενός αιμοσταγούς
σαδιστή Αυτοκράτορα, από την προηγούμενη (καβλο-πατριωτική)
ονομασία «Βουλγαροκτόνος» στην ξενέρωτη
ενδοτικο-γραικυλο-ξεκαβλωτική
(δια τον σαδισμόν σας) απλούστερη και φιλειρηνικότερη (ατυχώς) νέα ονομασία «Βασίλειος ο ΒΆ»
(σκέτο)...