ΌΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
F.A.Q. (Frequently Asked Questions)
The Moon is The finger pointing to the moon
για το "κλείσιμο του monitor 2007"
και τη δημοσιογράφο(*) Λαμπρινή Θωμά (που το προκάλεσε)
document version:  2.324
Περίληψη / Ιστορικό
  1. Ενας προγραμματιστής έφτιαξε site-ευρετήριο όλων των ελληνικών blog (με αυτόματες νόμιμες παραπομπές στα blogs)
  2. Η δημοσιογράφος (αρχικά ευχαριστημένη που το ευρετήριο προώθησε το όνομά της) αργότερα ζήτησε να βγεί από αυτό
  3. Ο προγραμματιστής αρνήθηκε (για τεχνικούς λόγους, αλλά και για "Λόγους Αρχής" -αφού δεν έκανε τίποτα παράνομο)
  4. Η δημοσιογράφος επέμεινε, επικαλούμενη τα πνευματικά δικαιώματά της, καθώς και τη δημοσιογραφική της ιδιότητα
  5. Ο προγραμματιστής απάντησε ότι ενημέρωση απλής ύπαρξης κειμένων (με λίγες λέξεις) ΔΕΝ είναι κλοπή δικαιωμάτων
  6. Η δημοσιογράφος συμφώνησε μ' αυτό (5), αλλά επικαλέστηκε νομικό δικαίωμα να σταματήσει τη... νόμιμη παραπομπή
  7. Ο προγραμματιστής (μετά από νομικές απειλές και λεκτικό τσαμπουκά της δημοσιογράφου) προτίμησε να κλείσει το site

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ (για τις επόμενες... γενεές)
Είχε η Λαμπρινή σοβαρό σκοπό;
Τι λέει το επίσημο "RSS feed SPECIFICATION";
ΤΙ συμβαίνει στον ΥΠΟΛΟΙΠΟ κόσμο;
Γιατί δίνουμε τέτοια υπερβολική σημασία σε αυτό το... μικρό και ασήμαντο θέμα;
Που υπάρχουν κείμενα με απόψεις άλλων, στην ίδια περίπου κατεύθυνση;
Που μπορούμε να βρούμε άλλα σατιρικά και χιουμοριστικά κείμενα:
Yπήρχε νομική βάση στις απαιτήσεις της Λαμπρινής;
Υπάρχει αντίλογος που να στηρίζει τη Λαμπρινή Θωμά;
Mήπως η Ιντερνετική Ιστορία... επαναλαμβάνεται;
ΠΩΣ υπερασπίστηκε τη Λαμπρινή o δικηγόρος της ("big fat opinion");
Υπέβαλλε η Λαμπρινή (μαζί με άλλους) αναφορά στην Ελληνική Βουλή;
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ



Ιστορικό προηγούμενων εκδόσεων του παρόντος ΥπερΚειμένου:

VERSION 2.03
Νέα ΥπερΚείμενα: RSS: Ιδέες και Πραγματικότητα,  AD LIBIDUM

VERSION 2.02
1) Ενημέρωση από επίσημο RSS Specification
2) Reductio Ad Absurdum (νέο χιουμοριστικό κείμενο)
SABOTEUR du MONITEUR (σάτιρα)

3) ΣΗΜΕΙΩΣΗ: μερικά δευτερεύοντα links λείπουν,ασκόμη και τώρα (έκδοση 2.01).
(Τα περισσότερα -και πιo σημαντικά- όμως μπήκαν)

 VERSION 1.2-
1) τo banner έγινε... πιό σχετικό με το θέμα.
2) μικρές (συντακτικές) αλλαγές στο κείμενο.
3) χρήσιμη ατάκα: "ένα δάχτυλο που δείχνει τη σελήνη ΔΕΝ ισούται με την (ίδια τη) σελήνη"

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
(για τις επόμενες... γενεές)
του Γιώργου Α. Στάθη
Η ιστορία αυτή είναι πλέον πολύ γνωστή. Θα την ανακεφαλαιώσουμε σύντομα και γλαφυρά, με παραπομπές / links σε άλλα κείμενα, έτσι ώστε... ακόμη και αν δεν πήρατε χαμπάρι τίποτα (από τα δραματικά εκείνα γεγονότα στο νεότευκτο Ελληνικό διαδίκτυο των ιστολογίων / blogs), να τα μάθετε εύκολα και γρήγορα, ή (αν το επιθυμείτε) από πολλαπλές πηγές, τις οποίες μπορείτε να διασταυρώσετε άμεσα (όταν είσαστε on-line) για να εξάγετε τα δικά σας συμπεράσματα...

Βρισκόμαστε στις αρχές του έτους 2007, ή στο έτος 5 Π.Π.Π.Π. (=Προ της Παγκόσμιας Πτώσης Πετρελαίου, του έτους 2012). Το ιλιγγιωδώς αυξανόμενο χάος της Υπερφόρτωσης Πληροφορίας, μαστίζει πλέον το Διαδίκτυο και όλους τους υπολογιστές, ολοένα και περισσότερο. Σκληροί δίσκοι ξαποστέλνονται αδιάβαστοι ή ξεπουλιούνται γρήγορα από μάζες λαού, για να αγοραστούν μεγαλύτεροι (και περισσότεροι με USB). Αμέτρητοι πολίτες ξεχύνονται αλλόφρονες και πεινασμένοι (για Καταβρόχθιση Πληροφορίας) με εξωτερικούς σκληρούς δίσκους κρυμμένους στις τσάντες, στα αυτοκίνητα, ή ακόμη και στις τσέπες τους! Ο ένας λιγουρεύεται το PC του άλλου, για να αρπάξει, για να ρουφήξει... Ογκόλιθους Πληροφορίας, χιλιάδες μουσικά κομμάτια, κείμενα, υπερκείμενα, ταινίες, ανθολογίες, τσόντες, μέχρι και εγκυκλοπαίδειες ολόκληρες (σε σκληρούς δίσκους, CD, USB-stick και DVD). Το ελληνόφωνο διαδίκτυο -ωστόσο- βιώνει (μέσα σε αυτό το κοχλάζον ψηφιακό χάος) μία Πρωτοφανή Αναγέννηση:  -Κάμποσες χιλιάδες ελληνικά ιστολόγια ("blog") αναδύονται, σαν αυτόνομα νησιά μέσα στον ατέλειωτο φουρτουνιασμένο Ωκεανό της Διαδικτυακής Πληροφορίας. Οι θαλερές αυτές νήσοι των ιστολογίων βλασταίνουν από τα ταλέντα αθάνατων λογίων,  ευχολογίων, υβρεολογίων, λογοτεχνικών σχολίων και ανθολογιών, αλλά και πληθώρα ήχων, εικόνων, βίδεο, δημιουργώντας -επιτέλους- στέρεα γη... γη... γη!
:)))

Το αποκορύφωμα αυτής της Πολιτιστικής Αναγέννησης, επιτεύχθηκε μέσω του προσωπικού (λογισμικού) δημιουργήματος ενός μόνο ανθρώπου (του Έλληνα προγραμματιστή Παναγιώτη Βρυώνη) και λεγόταν "Monitor": Ήταν ένας αυτοματοποιημένος κατάλογος / ευρετήριο (σχεδόν) όλων των ελληνόφωνων blog, από τα οποία το "Monitor" ενημερωνόταν αδιακόπως και αυτομάτως (κάθε λίγα λεπτά της ώρας), παρουσιάζοντας σαν αποτέλεσμα ένα πρωτοφανές μωσαϊκό τίτλων, προσώπων και απόψεων, από όλα τα ελληνικά ιστολόγια. Το "monitor" δεν ήταν (βεβαίως) εφημερίδα, αλλά... κάτι πολύ παραπάνω από εφημερίδα: -Μία αυτοματοποιημένη υπερ-εφημερίδα, ένας υπερ-κατάλογος των πάντων (ορατών και αοράτων) μέσα στο ιστολογικό Σύμπαν της Ελλάδας. Είχε επίσης την αυτοματοποιημένη ικανότητα να ενημερώνει και να συνδέει, χωρίς όμως καθόλου να κλέβει: - Μόνο ελάχιστες (νόμιμες) γραμμές κειμένου (σαν δείγματα γραφής ή παραπομπές) και οι τίτλοι τους, από κάθε ιστολόγιο, καταχωρούνταν αυτομάτως σε εκείνο τον Υπερ-Κατάλογο. Οι συγγραφείς των blog χαίρονταν πολύ γι' αυτό, γιατί αποκτούσαν εύκολα νέους αναγνώστες, αλληνοσυνδέονταν ο ένας με τον άλλον, προβάλλονταν χωρίς κόστος, και τέλος βαθμολογούνταν αντικειμενικά (ο καθένας ανάλογα με τις επιδόσεις του στην προσέλκυση νέων αναγνωστών και φίλων). Η Πολλαπλότητα Απόψεων που επικράτησε με αυτό τον τρόπο, άγγίζε πια τα όρια μιας πανελλαδικής Πολιτιστικής Αναγέννησης, ενώ (σχεδόν) κανείς δεν αισθανόταν αδικημένος. Οι συγγραφείς δεν έχαναν τα πνευματικά τους δικαιώματα, αφού τα κείμενά τους ΔΕΝ αντιγράφονταν, αλλά απλώς και μόνο αναφέρονταν συντόμως, νομίμως και αυτομάτως. -Μόνο οι τίτλοι, μαζί με ελάχιστες γραμμές κειμένου περιλαμβάνονταν στο "monitor". Σε όλα τα υπόλοιπα είχε πρόσβαση μόνο αν το ήθελε ο αναγνώστης, δηλαδή μόνο αν ήθελε να επισκεφτεί το κάθε ιστολόγιο, για να εντρυφήσει σε αυτό, εμβαθύνοντας περισσότερο (από τίτλους και από παραπομπές που έμαθε πολύ εύκολα).

Υπήρχε όμως, μέσα στο τεράστιο ευχαριστημένο πλήθος των ιστολόγων (bloggers) μία συγκεκριμμένη... δυσαρεστημένη blogger, που ήταν και επαγγελματίας επώνυμη δημοσιογράφος, η οποία (για κάποιους δικούς της λόγους) αισθάνθηκε κάποια στιγμή την ανάγκη να αποχωρήσει, σταματώντας την "αυτόματη παραπομπή" (προς το δικό της ιστολόγιο μέσα στο "Monitor"). Το όνομά της: Λαμπρινή Θωμά. Το ψευδώνυμό της (και όνομα ιστολογίου): Mirandolina.

Έτσι λοιπόν η Μιραντολίνα (κατά κόσμον Λαμπρινή Θωμά) ζήτησε κάποια στιγμή επιτακτικά (από τον ιδρυτή, δημιουργό και διαχειριστή του "monitor", τον προγραμματιστή Παναγιώτη Βρυώνη), να αφαιρέσει αμέσως από το "monitor" την αυτοματοποιημένη παραπομπή στο δικό της ιστολόγιο...

Ο Παναγιώτης αρχικά... δεν της έδωσε σημασία. Είχε ήδη εξηγήσει (πολλές φορές) τη θέση του, πάνω σε αυτό το θέμα: "Αποχωρήσεις καταχωρήσεων blogs ΔΕΝ γίνονται δεκτές" (είχε πει), και μάλιστα... ΔΕΝ είναι καν τεχνικά εφικτές (αφού δεν τις υλοποίησε σαν τεχνική δυνατότητα). Ο υπερ-κατάλογος (monitor) που έφτιαξε ο Παναγιώτης προοριζόταν (έτσι κι αλλιώς) για όλους τους bloggers της Ελλάδας (είτε μεγάλους, είτε μικρούς, είτε άγνωστους είτε γνωστούς). Σκοπός του ήταν η αφιλοκερδής εξυπηρέτηση ΟΛΩΝ των ιστολόγων, καθώς και (πρωτίστως) του κοινού που τους διαβάζει. Και (φυσικά) ΠΟΙΟ "πλήρες ευρετήριο" (όλων των ελληνικών blog), θα μπορούσε να θεωρηθεί "πλήρες ευρετήριο", αν κάποια στιγμή... έπαυε να είναι πλήρες? - Προφανέστατα κανένα!

Η Λαμπρινή Θωμά είχε βεβαίως (ελάχιστες μέρες πιο πριν) επιζήσει ένα πολύ σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα. Μερικοί άλλοι λένε ότι "της τη βάρεσε άσχημα" αυτή η εμπειρία, οπότε δεν είχε ούτε υπομονή να εξηγήσει (πιο ευγενικά) τους λόγους της (για άμεση "αποχώρηση από το monitor") ούτε διάθεση να σκεφτεί πιο σοβαρά το θέμα, ερευνώντας πιθανές αρνητικές επιπτώσεις και μαζικές παρενέργειες της επιτακτικής απαίτησής της να "βγεί έξω". Αλλοι λένε -πάλι- ότι ήξερε ήδη πολύ καλά τις αρνητικές επιπτώσεις (της απαίτησής της) και ότι ήθελε να καταφέρει "θανατηφόρο πλήγμα εκ προμελέτης" σε αυτό το... Τέρας Πολυμορφίας, Πολυφωνίας και Απολύτου Εκφραστικής Ελευθερίας όλων των Ιστολόγων της Ελλάδας (όπως είχε φτάσει να θεωρείται το "monitor"). Ο γράφων ανήκε (και ανήκει) στη δεύτερη κατηγορία σχολιαστών, επηρεασμένος βέβαια και από προηγούμενες κακές εμπειρίες (που είχε πριν καμμιά δεκαριά χρόνια, στο Διαδίκτυο, με την ίδια αυτή κυρία). Εκ των υστέρων (ο γράφων) δέχεται και μία άλλη πιθανή εξήγηση για την πράξη της Λαμπρινής, το ότι "ένοιωθε άσχημα λόγω προσωπικών επιθέσεων" (όπως είπε ένας υπερασπιστής της). (Ε, τι να κάνουμε, "ΟΛΑ εδώ πληρώνονται".... )

Εν πάσει περιπτώσει, τα περισσότερα από τα προηγούμενα είναι... λεπτομέρειες. Το σημαντικότερο είναι ότι η Λαμπρινή Θωμά προχώρησε πολύ γρήγορα σε σοβαρή κλιμάκωση της (αρχικά ευγενικής) απαίτησής της προς τον Παναγιώτη Βρυώνη, επικαλούμενη στο τέλος "νομικά δικαιώματα", καθώς και την "δημοσιογραφική ιδιότητά της", κατηγορώντας τον ότι "θίγει τα πνευματικά της δικαιώματά" (αν συνεχίσει να την περιλαμβάνει στο monitor), και άλλα πολλά (μερικά καθόλου ευγενικά) και με.. αποκορύφωμα ρητορικού μένους (ή συγγραφικού οίστρου) κατά του Παναγιώτη μία επιγραμματική φράση της, μία αυθόρμητη ατάκα... απόλυτης ειλικρίνειας, όπου άφησε (άθελά της) να διαρρεύσει (εμμέσως πλην σαφώς) σημαντικό ποσοστό... "ιππασίας επί καλαμίω":
Σαν αποτέλεσμα αυτών των διαξιφισμών (μέσω e-mail, που μπορείτε να διαβάσετε εδώ)... ο αγέρωχος, αδέκαστος και περήφανος βράχος - προγραμματιστής Παναγιώτης Βρυώνης έθεσε στην μαινόμενη δημοσιογράφο το δίλημμα δύο μόνο επιλογών, για να διαλέξει:  -Είτε να δεχτεί τους "κανόνες" (της συμμετοχής όλων των ιστολογίων στο αυτοματοποιημένο ευρετήριό του, το monitor), είτε να μη δεχτεί, αλλά στη δεύτερη περίπτωση, αντί για... οδυνηρές δικαστικές περιπέτειες (που δεν ήταν διατεθειμένος να υποστεί) ο ίδιος θα έκλεινε το monitor εντελώς, καταργώντας εξ ολοκλήρου την πολύτιμη εξυπηρέτηση που προσέφερε το monitor μέχρι τώρα, δωρεάν και για όλους.
Τότε, η δυναμική, αλλόφρων και κοχλάζουσα από ιερή αγανάκτηση μαχητική δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά, απάντησε στο δίλημμα που της έχωσεν ο άκαμπτος, στητός και στημένος(*) (ή... στιμμένος από άλλες δουλειές) αλλά και ψύχραιμος προγραμματιστής Παναγιώτης Βρυώνης, με ένα αμείλικτο, στεντόρειο και θαρραλέο... πατριωτικό "ΟΧΙ", για το οποίο (ίσως) ένοιωσε τους προγόνους της (από το Αλβανικό έπος) να... χαμογελούν με καμάρι για τη στάση της (κάπου στο Υπερπέραν), αλλά ΔΕΝ ένοιωσε καθόλου τις κραυγές απόγνωσης που ξεχύθηκαν στον ΚυβερνοΧώρο, από τους εγκαταλελειμένους πάλι στη μοίρα τους (δηλαδή στο χάος-χωρίς-το-monitor) Έλληνες ιστολόγους.
(*) "στημένο παιχνίδι" αποκάλεσε το monitor, ο (fan της Λ.Χ. Θωμά) ανώνυμος blogger "big fat opinion".


Ε, έτσι έπεσε το monitor...
guillotine (1793)



Η πτώση του monitor, σαν την λεπίδα μιάς γιγαντιαίας γκιλοτίνας στο διάστημα, έκοψε ακαριαία όλα τα πλοκάμια των ιστολόγων (τα λεγόμενα "link-blogs"), καθώς και τα κεφάλια τους, δηλαδή τους τίτλους και τις νόμιμες αναφορές ελάχιστων γραμμών των κειμένων τους, που ξεπρόβαλλαν (μέσω του monitor) στον Κυβερνοχώρο...
 



"Εγώ είμ' η Προεδρίνα
Εγώ είμ' η Δημαρχίνα
Εγώ, η κραταιά Καραμπολίνα!

Εγώ θα κανονίζω πού θα φαίνομαι
πού θα διαγράφομαι και πού θα ανασταίνομαι
Εγώ μέσα στο δίκτυο, κανείς άλλος!
Ισως μονάχα ένας παπαγάλος...
Αλλά κι αυτό
θα το σκεφτώ.

Και τώρα σας αφήνω παληκάρια και Βρυώνη μου
η καραμπόλα πέτυχε και φάτε τη σκόνη μου!"

(σατιρικό ποίημα από το blog "rodia")

"The Last Applause for Mirandolina"
applause
(εικόνα από το blog "Λαπούτα")


Ο γράφων, αρχικά ένοιωσε... περιέργεια, όταν έμαθε το συμβάν. Αρχικά, δεν πρόσεξε καν το όνομα της πρωταγωνίστριας του σκανδάλου. Ούτε καν ήξερε το ιστολογικό της ψευδώνυμο "Mirandolina". Ούτε ήξερε το πρόσφατο πολιτικό της έργο (στο πλευρό ορισμένων ακραίων εθνικο-σοσιαλ-χριστιανών). Με ιστολόγια γενικώς δεν είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα, μέχρι τώρα. Μόνο δύο ιστολόγια επισκέφτηκε κάποτε: Το "πιτσιρίκο" και τον (αντι-λιακουρικό) "funEL".

Στη συνέχεια, ο γράφων ένοιωσε έκπληξη, οργή, καθώς και μία... πρωτόγνωρη (για τον ίδιο) ανέλπιστη χαρά και χαιρεκακία :-) όταν αντιλήφθηκε, άφωνος, έκπληκτος και εμβρόνητος, ότι η... "πέτρα του σκανδάλου", υπαίτια για το πρωτοφανές αυτό συμβάν (στην Ελληνική Διαδικτυακή Ιστορία)  ήταν μία... θανάσιμη (πρώην) εχθρός του, από το μακρυνό ιντερνετικό παρελθόν της δεκαετίας ενενήντα, όταν έπαιξε κάποτε (η ίδια) κρίσιμο δημαγωγικό καταστροφικό ρόλο, στον ανελέητο διασυρμό του από γνωστή ομάδα "τραμπούκων του κυβερνοχώρου" (της άναρχης εκείνης ιντερνετικής εποχής)...

Δεν έχασε λοιπόν (ο γράφων) ευκαιρία, να εμφανιστεί στο προσκήνιο του Νέου Αγώνα, κατά του νεοσύστατου... Νεοελληνικού Νεο-ορθόδοξου Νεο-Κατινισμού (όπως θα τον αποκαλούσε, έτσι και τον ρωτούσατε εκείνη την εΒΛΟΓημένη ώρα). Απόκτησε δηλαδή μοναδική και ανέλπιστη σπάνια ευκαιρία, όχι μόνο για να εκδικηθεί (επιτέλους) όλα τα δεινά που υπέστη στο μακρυνό ιντερνετικό παρελθόν, αλλά... και για να διορθώσει (αυτή τη φορά μια για πάντα) το ακάνθινο φωτοστέφανο (από συκοφαντίες και ρετσινιές) που του φόρεσαν κάποτε στο κεφάλι με το ζόρι ...εκείνοι οι παλιοί ιντερνετικοί αλήτες, οι κλακαδόροι και τα τσιράκια της Λαμπρινής, παλιάς πρωταγωνίστριας στο ματοβαμμένο σπορ "φτύσιμο και διασυρμός έτσι-για-πλάκα", ένα λαοπλάνο σπορ που γεννήθηκε στην αιμοσταγή αρένα ενός ακέφαλου(*), αδίστακτου, δυσωδέστατου βοθρο-φόρουμ (της εποχής των mid-nineties) που έφερε το όνομα "λίστα Hellas"...  (*) αφού μέσω διασυρμού είχε εκπαραθυρώσει τον ΙΔΙΟ τον list-owner (επικεφαλής της λίστας)!
(ουάου...)

applause

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ (του υπολογιστή σας)....
- OXI !
Απόδειξη: Αν είχε σοβαρό σκοπό να αποσύρει -οπωσδήποτε- το blog της από το "monitor", χωρίς να υποστεί το ίδιο το κοινό αρνητικές συνέπειες, θα μπορούσε πολύ εύκολα να κάνει τα εξής: (1) να μεταφέρει όλο το blog της σε άλλη τοποθεσία, (2) στη θέση του παλαιού blog (αν ήθελε) να βάλει παραπομπή και link προς το νέο της blog, μαζί με (3) μία λεζάντα "απαγόρευσης να συμπεριληφθεί το νέο blog στο monitor" και/ή ένα κείμενο "διαμαρτυρίας" κατά του Παναγιώτη Βρυώνη (μέσω επιχειρημάτων). Αλλά... αντί για επιχειρήματα, επιχείρησε -πολύ απλά- να... πουλήσει τσαμπουκά, δηλαδή να εξαναγκάσει τον Παναγιώτη σε υπακοή, επικαλούμενη "νομικά δικαιώματα" και τη δημοσιογραφική ιδιότητά της.

Στοιχεία:
-ΑΠΑΝΤΗΣΗ:  Δικαιώνει τον Παναγιώτη Βρυώνη, 100% !

(δείτε το πρόσθετο ΥπερΚείμενο (30-1-2007):  http://www.omadeon.com/solutions.html)


(under construction - στείλτε ένα link, και θα το βάλουμε εδώ)


- Ω, ΝΑΙ! ΧΩΡΙΣ να μας επιτρέπει όμως να... βλέπουμε (δηλαδή να αναφέρεται) το "δικό της" (ΔΗΜΟΣΙΟ) RSS feed μέσa στο "monitor":
31) Ο Βουλευτής Αχαΐας κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ κατέθεσε αναφορά με την οποία η κ. Λαμπρινή Θωμά, ο κ. Παναγιώτης Χαρατζόπουλος, ο κ. Δημήτριος Αλευρομάγειρος, ο κ. Δημήτριος Νατσιός, ο κ. Θ. Παπανικολάου και η κ. Ειρήνη Στασινοπούλου ζητούν την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της έκτης δημοτικού.
Αν σας ενδιαφέρουν σοβαρές συζητήσεις ανοιχτών μυαλών, πάνω στο θέμα του βιβλίου Ιστορίας της 6ης Δημοτικού, ορίστε μερικά links:
(under construction - στείλτε links και θα τα βάλουμε εδώ)

- OXI !

Απόδειξη:
  1. Η απλή παραπομπή στο όνομα και στον τίτλο ενός έργου κάποιου δημιουργού (όπως είναι ένα δημόσιο blog), που τηρεί όλα όσα λέει ο νόμος ("fair use" στα αγγλικά), δεν παραβιάζει κανένα πνευματικό δικαίωμα / copyright, εφόσον περιλαμβάνει ελάχιστες μόνο γραμμές κειμένου από το πρωτότυπο έργο, καθώς και το όνομα του δημιουργού του.Ο κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να σχηματίζει καταλόγους με παραπομπές σε δημόσια πληροφορία. Αυτό ακριβώς έκανε και ο Παναγιώτης Βρυώνης, φτιάχνοντας το "monitor". (Οι τίτλοι άρθρων σε δημόσια blog αποτελούν δημόσια πληροφορία, όπως π.χ. οι τίτλοι των εφημερίδων).
  2. Το "monitor" δεν περιείχε καν σχόλια, ή πρόσθετο γραπτό υλικό, πλην νόμιμων μικρών αποσπασμάτων από χιλιάδες blog. Σε αντίθετη περίπτωση (που έτσι κι αλλιώς δεν ισχύει), δηλαδή σε περίπτωση δυσφημιστικών σχολίων (κλπ) η τρέχουσα νομοθεσία καλύπτει πλήρως τα νομικά δικαιώματα κάθε θιγόμενου (χωρίς να παραβιάζεται η θεμελιώδης ελευθερία μίας παραπομπής σε αυτόν και στο έργο / blog του).
  3. Η Λαμπρινή Θωμά δεν έδωσε στον Παναγιώτη καμμία εξήγηση, και δεν εξέφρασε κανένα νόμιμο παράπονο για το "monitor". Διασαφήνισε μόνο ότι θα εξακολουθήσει να γράφει δημόσια (στο blog), αλλά απαιτεί να μην υπάρχει καμμία αναφορά σε αυτό, ειδικά μέσα στο "monitor".
  4. Μία νόμιμη ελπίδα του Παναγιώτη Βρυώνη ήταν να συμπεριλάβει στον κατάλογό του ΟΛΑ τα ελληνικά (δημόσια) blog. Η παροχή πρόσθετης διευκόλυνσης προς κάθε blogger (να μπεί εθελοντικά στον κατάλογό του) με κανέναν τρόπο δεν στοιχειοθετεί και δικαίωμα... απαγόρευσης ή λογοκρισίας (από το να συμπεριλαμβάνεται) στον ίδιο δημόσιο κατάλογο / monitor. (Γι' αυτό και δεν δέχτηκε, ούτε καν σαν τεχνική δυνατότητα, την αφαίρεση blog από τον κατάλογό του)
  5. Αν ήταν υποχρεωμένο το "monitor" να υπόκειται σε... λογοκρισία από τους bloggers, τότε φυσικό επακόλουθο θα ήταν (αργά ή γρήγορα) μία μαζική αποχώρηση από τον κατάλογο του "monitor" (π.χ. λόγω κομματικής γραμμής), ή -έστω- απειλές για κάτι τέτοιο(**). Σαν αποτέλεσμα, τότε, θα κατέρρε το ίδιο το λειτούργημα του "monitor" (δηλαδή η αντικειμενικότητά του σαν εργαλείο μαζικής σφαιρικής πληροφόρησης για την μπλογκόσφαιρα). Επομένως, πολύ σωστά έκανε ο Παναγιώτης (και προτίμησε να κλείσει το monitor, παρά να το ξεχαρβαλώσει).
  6. Η απαίτηση "αφαίρεσης από το monitor", δεν προσβάλλει μόνο τις θεμελιώδεις ελευθερίες του Παναγιώτη Βρυώνη, αλλά και το δικαίωμα του ίδιου του κοινού (που διαβάζει το monitor), στερώντας το ίδιο το κοινό από αντικειμενική και σφαιρική πληροφόρηση. Η "άλλη όψη του monitor" είναι δηλαδή οι ίδιοι οι αναγνώστες του (που υποτιμήθηκαν βάναυσα από τη Λαμπρινή, όπως και ο Παναγιώτης - δείτε και εδώ).
  7. Σε περίπτωση απαιτήσεων άλλου είδους blog (π.χ. εξτρεμιστικών οργανώσεων) να μην περιλαμβάνονται σε ένα "monitor" (εξακολουθώντας όμως να είναι δημόσια) αναδύεται απροκάλυπτα η παράνομη φύση τέτοιων απαιτήσεων, είτε (1) σαν λογοκρισία, είτε (2) σαν τσαμπουκάς.
  8. Το δημόσιο blog μιας (επώνυμης) δημοσιογράφου (όπως η Λαμπρινή Θωμά) αποτελεί δημόσια ανακοίνωση, Άρα, αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εντύπου, ιστοσελίδας, ή δημόσιου καταλόγου είναι να  συμπεριλαμβάνει νόμιμα μικρά αποσπάσματα κειμένων του, να αναφέρεται σε αυτό ή (ακόμη και) να το σχολιάζει. ΔΕΝ είναι (το δημόσιο blog μιας δημοσιογράφου) ένα... ιδιωτικό άλμπουμ οικογενειακών φωτογραφιών. (Αν ήταν κάτι τέτοιο, ε... ας μη γινόταν δημόσιο!)
  9. Δεν υπάρχει κανένας ειδικός νόμος ή νομική διάταξη που να "εξαιρεί τους καταλόγους blog" (ή τα ίδια τα blog) από όλα τα παραπάνω. Σε αντίθετη περίπτωση, ένας τέτοιος νόμος θα ήταν (εξάλλου): (α) αδύνατον να εφαρμοστεί, διότι κανείς δεν μπορεί να "κατεβάσει" ένα monitor από ιστοτόπο με έδρα στο εξωτερικό, καθώς και (β) αντίθετος με θεμελιώδεις ελευθερίες του πολίτη που προστατεύονται από το Σύνταγμα, και τέλος (γ) καταστροφικός για τα δημοσιογραφικά ήθη και έθιμα του πολιτισμού μας (π.χ. φανταστείτε έναν... παρανοϊκό μεγαλομανή συγγραφέα που απαγορεύει σε συγκεκριμμένες εφημερίδες να αναφέρουν καν τα έργα του. Θα καταντούσε στο τέλος η ίδια η Δημόσια Ζωή... Δικτατορία Μετριοτήτων, που λογοκρίνουν επιλεκτικά ορισμένα έντυπα ενώ ευνοούν κάποια άλλα -που τους χαϊδεύουν-, κ.ο.κ.)
- Υπάρχουν σε πολλά blog και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες. Περισσότερα από όσο είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε και να αναφέρουμε, αφού (μετά το κλείσιμο του "monitor") ο χώρος των ελληνικών blog βυθίστηκε σε μαύρο σκοτάδι που θυμίζει... βομβαρδισμένες γέφυρες τη νύχτα: Η εύκολη άμεση πρόσβαση σε χιλιάδες blog (που προσέφερε δωρεάν και για όλους το "monitor") καταργήθηκε. Ακολουθούν πάντως, μερικά Links (με αλφαβητική σειρά ως προς το όνομα του συγγραφέα τους):

Πολύ σοβαρή, περιεκτική και αντικειμενική ανάλυση / άποψη για το κλείσιμο του monitor έγραψε ένα πρώην μέλος της"κοινότητάς του", η "Μανταλένα Παριανός" (http://mantalena-parianos.blogspot.com) σε κείμενό της: http://mantalena-parianos.blogspot.com/2007/01/urn-monitor-burn.html. (Η Μανταλένα είναι και αρθρογράφος στη νέα εφημερίδα "Το άρθρο"). Στο παρελθόν η ίδια είχε διαφωνήσει ριζικά με τον ιδρυτή του monitor Παναγιώτη Βρυώνη και μάλιστα είχε ζητήσει η ίδια να βγεί από το monitor (για διαφορετικούς λόγους από τη Λαμπρινή). Ο Παναγιώτης της εξήγησε ότι αυτό δεν είναι εφικτό, ούτε θεμιτό, οπότε η Μανταλένα αποδέχτηκε την κατάσταση, μετακόμισε σε άλλο blog και παραδέχτηκε μάλιστα ορισμένα λάθη της (πράγμα που καταδεικνύει τόσο την αντικειμενικότητά της, όσο και την ακεραιότητά της). Η ίδια όμως ΔΕΝ έσπευσε να χειροκροτήσει τη Λαμπρινή Θωμά, αλλά αντίθετα την καταδίκασε μέσα στο κείμενό της. Σε αυτό το αποκαλυπτικό κείμενο,  καταρρίπτονται πολύ εύστοχα όλες οι δικαιολογίες της Λαμπρινής Θωμά και των λιγοστών υποστηρικτών της. Η Μανταλένα ήταν ανάμεσα στους πρώτους bloggers που κατήγγειλαν την πράξη της Λαμπρινής Θωμά σαν μορφή σαμποτάζ, ενώ θα μπορούσε (αν δεν είχε ακεραιότητα) να ισχυριστεί ακριβώς το αντίθετο, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στον Παναγιώτη Βρυώνη (με τον οποίο έχει διαφωνήσει ριζικά). Τέλος, η Μανταλένα είχε την ευγένεια να συμπεριλάβει χωρίς λογοκρισία στο δικό της blog και κάποια δικά μου σχόλια, χωρίς (βέβαια) να γνωρίζει ποιός είμαι. Πολλοί άλλοι (δηλαδή οι περισσότεροι) bloggers υποστήριξαν παρόμοιες (περίπου) απόψεις:

- Γιατί το θέμα αυτό δεν είναι ούτε μικρό, ούτε ασήμαντο. Είναι πολύ σοβαρό και πολύ σημαντικό...

Απόδειξη:
  1. Αμέσως μετά το κλείσιμο του "monitor", εμφανίστηκαν επίδοξοι αντικαταστάτες του, οι περισσότεροι εκ των οποίων έσπευσαν να ικανοποιήσουν τις παράλογες απαιτήσεις της Λαμπρινής Θωμά με το να επιτρέπουν "εθελοντικές αποχωρήσεις" μέσα στους δικούς τους καταλόγους blog. Αυτή η δουλικότητα σε παράλογες (και βλαβερές για το σύνολο της κοινωνίας) εγωϊστικές απαιτήσεις, ίσως να οφείλεται σε τεχνική και νομική άγνοια, σε βιασύνη, και στη μανία να προσφέρουν στο κοινό ένα "ανταγωνιστικό προϊόν" που να έχει τα χαρακτηριστικά που ζητάει "ο κόσμος" (διάβαζε... "Λαμπρινή και Σία"). Πρόκειται για... χάϊδεμα αυτιών μιας μερίδας του ιντερνετικού κοινού (τους bloggers) των οποίων "μπροστάρισα" επιχείρησε να εμφανιστεί η ίδια η Λαμπρινή Θωμά, σαν ημιμαθής δημαγωγός. Παράβλεψαν βέβαια οι συμπαθείς αυτοί κύριοι, το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ίδιων των bloggers (δηλαδή των πελατών τους) τάχθηκε κατά της Λαμπρινής Θωμά!
  2. Σε περίπτωση επικράτησης των προηγουμένως αναφερθέντων τάσεων, καταστρατηγείται το ίδιο το δικαίωμα του ευρέος κοινού για σφαιρική αντικειμενική πληροφόρηση (για τη μπλογκόσφαιρα, αλλά και γενικότερα). Κάθε είδους εξτρεμιστές (π.χ. φασιστικά blog) θα έχουν τότε το δικαίωμα να επιβάλλουν (με το "έτσι θέλω") στο ίδιο το ευρύ κοινό... παρωπίδες, τυφλώνοντάς το και λουφάροντας από τις φυσικές συνέπειες (π.χ. δημόσιας κριτικής) για το περιεχόμενό τους, εφόσον οι ίδιοι θα επιλέγουν τότε, ποιός "εγκεκριμμένος κατάλογος blog" θα τους αναφέρει!
  3. Σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί μία μειοψηφία ανθρώπων, π.χ. η "Λαμπρινή και Σία", ή (ακόμη και) οι bloggers (σαν σύνολο) να επιβάλλει νόθες και μυωπικές πρακτικές που παραβιάζουν τους νόμους, καταστρατηγώντας θεμελιακές ελευθερίες και δικαιώματα πληροφόρησης, κ.ο.κ.
  4. Ακόμη και αν... συνέφερε στους ίδιους τους bloggers να επικρατήσουν "νέα ήθη και έθιμα", που προσβάλλουν θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα (του κοινού), αυτό ΔΕΝ μπορεί και δεν πρόκειται να υπερισχύσει, σαν θεσμός. Ακόμη και αν οι επίδοξοι... "γλύφτες των bloggers" βαλθούν να ικανοποιήσουν κάθε μειοψηφικό... μπλογκο-βίτσιο, ΠΑΛΙ θα βρεθεί τρόπος και μέθοδος για να αποκατασταθούν τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη για σφαιρική πληροφόρηση χωρίς λογοκρισία. Μοιραία, αυτό θα προσελκύσει το μεγαλύτερο μέρος του ευρέος κοινού, καθιστώντας έτσι τους κερδοσκόπους... "μπλογκογλύφτες" αντι-εμπορικούς και αυτο-καταστροφικούς, μέσα στην αγορά (μία απόδειξη εδώ).
  5. Μέσα στα πλαίσια της αυξανόμενης Υπερφόρτωσης Πληροφορίας, που είναι το κύριο νέο πρόβλημα του 21ου αιώνα, η αφομοίωση δημόσιων πληροφοριών από δημόσιους καταλόγους (όπως το google) αρχίζει και γίνεται ολοένα πιό δύσκολη (από τεχνική άποψη), ενώ οι νομικές συζητήσεις για διάφορες λεπτομέρειες και δικαιώματα καταντούν ατέρμονες. Ετσι ούτε είναι παράξενο το ότι το google δίνει "δικαίωμα" σε "οποιονδήποτε" να ΜΗ συμπεριλαμβάνεται μέσα στον κατάλογό του, αλλά ούτε κι αυτό αποτελεί σοβαρό νομικό (ή αντικειμενικά σωστό) επιχείρημα: - Ισα-ίσα, η επίκληση των "πρακτικών του google" από τους (λιγοστούς) υποστηρικτές της Λαμπρινής Θωμά ΔΕΝ έχει νόημα, ούτε νομική βάση, ούτε -τελικά- ωφέλεια ή μέριμνα για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Αποτελεί μόνο... μορφή δουλικότητας προς τους "κανονισμούς του Google" (σαν να ήταν... Θέσφατοι Κανόνες Υπεράνω Συντάγματος και υπεράνω Θεμελιωδών Ελευθεριών).
  6. Σε μία μελλοντική κατάσταση κοινωνικής και διαδικτυακής εξέλιξης (που δεν αργεί) αυτού του είδους οι προβληματισμοί ενδέχεται να έχουν αυξανόμενη κοινωνική και πολιτική σημασία, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων (τουλάχιστον στον "προηγμένο κόσμο") τείνει να οργανώνεται ήδη και να επικοινωνεί μέσω Διαδικτύου, ολοένα και περισότερο. Προς το παρόν δεν υπάρχει νομοθεσία που να επιβάλλει σε κάθε δημόσιο κατάλογο (ευρετήριο ιστοτόπων) να συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικά όποιον το ζητήσει, αλλά οι νόμοι του άμεσου μέλλοντος είναι πιθανό να κατοχυρώνουν τέτοια δικαιώματα, απαγορεύοντας έτσι νέες μορφές λογοκρισίας (π.χ. άρνηση ευρετηρίου να συμπεριλάβει κάποιον ¨ανεπιθύμητο"). Νομική μάχη θα γίνει, αλλά για να κατοχυρώσει το δικαίωμα εισόδου (και όχι ένα "δικαίωμα εξόδου", δηλαδή... λογοκρισίας).
  7. Τέλος, η "εθελοντική απόσυρση" κειμένων από τον ίδιο το συγγραφέα τους, μέσα σε υπηρεσίες αρχειοθέτησης συζητήσεων (του Google), δεν στερείται (πάντα) αρνητικών επιπτώσεων στα δικαιώματα άλλων (συζητητών). κάτι που προφανώς οι υπεύθυνοι του Google υποτιμούν (ή και αγνοούν). Βεβαίως, αυτό είναι αμφιλεγόμενο. (Αν σας ενδιαφέρει ένα κραυγαλέο παράδειγμα, που εμπλέκει την ίδια τη Λαμπρινή, διαβάστε εδώ).

- Βεβαίως και υπάρχει, όπως υπάρχουν και οπαδοί της (fans), π.χ. ο γνωστός και μη-εξαιρετέος ανώνυμος blogger "Big Fat Opinion". Όμως ο τελευταίος αποσιώπησε επανειλλημένες εκκλήσεις (του γράφοντος) για προσωπική συνάντηση και για επίλυση παρεξηγήσεων (όσον αφορά παλιές συκοφαντίες που διέσπειρε οχλοκρατικά η Λαμπρινή Θωμά). Σαν συνέπεια, η πραγματική ταυτότητά του καθίσταται αναξιόπιστη: Μπορεί κάλλιστα να είναι στενός συγγενής, φίλος, ή σύντροφός της. Τα ατοπήματα της Θωμά στην περίπτωση του "monitor" (κ.ά.) δεν πρέπει να μας κάνουν να υποτιμούμε τις μεγάλες ικανότητές της στο γράψιμο κειμένων (όπως και στην ιντερνετική δημαγωγία). Τώρα, όσον αφορά άλλους υποστηρικτές της, αυτοί ανήκουν σε τρείς κατηγορίες: (a) τους απληροφόρητους, μη-σκεπτόμενους ή αδαείς, που ταυτίζονται με τις ιδεολογικές "θέσεις της" (και επηρεασμένοι από αυτό το γεγονός, στηρίζουν και την αστήρικτη στάση της στο "monitor"), (b) τους έχοντες προσωπικό συμφέρον, όπως διάφοροι ποιητές και καλλιτέχνες, τους οποίους προβάλλει, στηρίζει, και... εκτρέφει (μέσω κολακειών και προβολής του έργου τους στο διαδίκτυο, ή γενικότερα), (c) υπάρχουν τέλος και (πολύ λίγοι) άλλοι, που δεν κατάλαβαν την ουσία αυτής της υπόθεσης, ή που επηρεάστηκαν λανθασμένα από τους "κανονισμούς του Google" (το οποίο επιτρέπει "εθελοντικές αποσύρσεις κειμένων"). Τέλος... σε καμμία περίπτωση δεν ισχυριζόμαστε ότι η Λαμπρινή Θωμά έχει... σε όλα άδικο. Ασφαλώς υπάρχουν άλλα θέματα, που δεν εφάπτονται του "monitor", όπου η Λαμπρινή φαίνεται πως έχει δίκιο και όπου έχει ειλικρινείς αντικειμενικούς υποστηρικτές (π.χ. το θέμα της άδικης απόλυσής της από τον Flash FM, το 2002, για το οποίο -πολύ δικαιολογημένα- της συμπαραστάθηκε επίσημος δημοσιογραφικός συνδικαλιστικός φορέας). Ιδού μερικά links υποστηρικτών της Λαμπρινής:
- NAI !

Απόδειξη:
  1. Το 1996, η Λαμπρινή (μαζί με την παρέα της) διέσυρε και εξανάγκασε σε παραίτηση (λόγω διασυρμού) τον συντονιστή της λίστας / newsgroup "bit.listserv.hellas" κ. Σπύρο Λιώλη. Διαβάστε εδώ το πικραμένο και οργισμένο αποχαιρετιστήριο γράμμα του Σπύρου, που έστειλε δημόσια όταν παραιτήθηκε (ζητώτας να μην είναι πια "ούτε καν απλό μέλος" της "βρώμικης λίστας Hellas", την οποία... συντόνιζε επί σειρά ετών).
  2. Το 1997, η Λαμπρινή (μαζί με την παρέα της) ηγήθηκε νέου ιντερνετικού διασυρμού (κατά του υποφαινομένου), τον οποίο εξανάγκασε -τελικά- σε φυγή από τη λίστα Hellas, μετά από περίπου έξη μήνες αδιάκοπων... βρισιδιών, απειλών, συκοφαντιών και γελοιοποιήσεων, που εκσφενδόνιζαν πολλαπλά άτομα σε... βάρδιες. Το αποκορύφωμα ήταν η ανάρτηση (από φίλους της) ιστοσελίδων γελοιοποίησης. Σε αυτές τις ιστοσελίδες διασυρόταν ο υποφαινόμενος με χλευασμούς και εσκεμμένες παραποιήσεις εφ' όλης της ύλης: Τόσο στο καλλιτεχνικό του έργο (σαν ζωγράφος τα προηγούμενα χρόνια, με έκθεση σε γκαλερί) όσο και για το επιστημονικό του έργο (σαν προγραμματιστής που παρουσιαζόταν σαν άσχετος με το ιντερνέτ), αλλά και σαν άνθρωπος, που παρουσιαζόταν σαν παρανοϊκός ψυχασθενής. Σε αυτές τις σελίδες χρησιμοποιήθηκαν μικρά επιλεκτικά αποσπάσματα κειμένων, με φανερό σκοπό την παραποίηση απόψεων και την προσωπική γελοιοποίηση).
  3. Αμέσως μετά (1997-...) ξεκινάει άλλος σοβαρός διασυρμός: Ενας Ελληνας φοιτητής στις Η.Π.Α. (ονόματι Γκιουλέκας) διασύρεται, απειλείται και εξευτελίζεται επί σειρά μηνών (από τους ίδιους ανθρώπους) επειδή (αρραβωνιασμένος με Τουρκάλα, και έχοντας φάει στη μάπα μεγάλη δόση... τουρκοφαγικού ρατσισμού) έγραψε στη λίστα "Hellas" τη φράση "γαμιούνται οι χριστιανοί"...,
  4. Την ίδια εποχή (μέσα δεκαετίας '90) διαδραματίζεται και το επεισόδιο "Αυτο-λογοκρίσου ή πας φυλακή" που εξαπέλυσε η Λαμπρινή κατά του διαδικτυακού περιοδικού "ΚυβερνοΓράφοι". Τι είχε συμβεί; Κάποιος ΑΛΛΟΣ (που είχε διασυρθεί από τη Λαμπρινή και τα φιλαράκια της) έστειλε ένα οργισμένο άρθρο του στο περιοδικό. Τότε η Λαμπρινή Θωμά, αντί να γράψει απάντηση στο άρθρο... μαστίγωσε τον (νέο και πρωτόβγαλτο -τότε) εκδότη του περιοδικού "Κυβερνογράφοι", με νομικές απειλές (ιδιαίτερα βαριές και εκφοβιστικές, μιλώντας σαν "εκπρόσωπος οργανισμού") απαιτώντας να λογοκριθεί το άρθρο (το οποίο και πέτυχε)!  Για την ακρίβεια, το έκανε ΚΑΙ πισώπλατα, απειλώντας με μηνύσεις την... Hellas on line (τον internet provider όπου είχε στηθεί το περιοδικό, ΟΠΩΣ ακριβώς η... Λιακουρο-επιδρομή και φυλάκιση του "Blogme.gr" πρόσφατα).
  5. Το 2007 (στην περίπτωση του "monitor") η Λαμπρινή αγανακτεί που δεν της έδιναν τη... σημασία και την υψηλή θέση που της αξίζει (μέσα στο "monitor") και εκβιάζει τον Παναγιώτη Βρυώνη να τη βγάλει από το "monitor" με νομικές απειλές, οπότε αυτός παραιτείται, κλείνοντας το "monitor". Η Λαμπρινή επικαλείται το ότι "ένας Carl Bernstein" (μεγάλος δημοσιογράφος, όπως... εκείνη) "δεν μπορεί να εμφανίζεται δίπλα σε έναν Τράγκα ή μία Βαβούρα", και στηρίζει τις νομικές απαιτήσεις της σε "πνευματικά δικαιώματα" (ενώ παραδέχεται ότι τα μικρά μόνο αποσπάσματα κειμένων της καθώς και το link μέσα στο monitor δεν προσβάλλουν τα πνευματικά της δικαιώματα).
  6. Το 2007, στις συζητήσεις που ακολούθησαν μετά το κλείσιμο του "monitor", η Λαμπρινή Θωμά χρησιμοποιεί τις ίδιες συκοφαντίες και τις ίδιες προπαγανδιστικές -μέχρι και ρατσιστικές(***)- τεχνικές γελοιοποίησης που χρησιμοποιούσε και το 1997. Δεν αποφεύγει όμως, τελικά, το να γελοιοποιηθεί η ίδια... (διαβάστε σατιρικά και χιουμοριστικά κείμενα εδώ). Στις ίδιες συζητήσεις, ο "αιώνιος υποστηρικτής" της Λαμπρινής Θωμά ανώνυμος λιβελογράφος "big fat opinion" επέρριψε ευθύνες στον... υποφαινόμενο, επειδή... αναφέρθηκα στις απειλές κατά του περιοδικού "Κυβερνογράφοι" χωρίς να ζητήσω την... άδεια του ιδρυτή του! (Για όλα αυτά, ένα νέο υπερκείμενο ετοιμάζεται, με ιστορικές αναδρομές, μία συνέντευξη με τον δημιουργό των "Κυβερνογράφων", και άλλα πολλά, φαιδρά και σοβαρά μαζί...)
  7. Έτσι η Ιντερνετική Ιστορία (των "πραξικοπημάτων" της Λαμπρινής) επαναλαμβάνεται, αλλά... αρχίζει πια να μοιάζει με φάρσα!
-Μέσω εσκεμμένης ασάφειας που δημιούργησε, επικαλούμενος "νομικό" δικαίωμά της να "μην προβάλλεται" (μέσα από το monitor).

Δηλαδή, το να "μην προβάλλεται δημιουργός παρά τη θέλησή του" (που λέει) είναι -μεν- σωστό, αλλά εσκεμμένα ασαφές: Ο "χονδρός κύριος" εξισώνει την  παραπομπή (ή νόμιμη χρήση) αποσπασμάτων (καθώς και το hyperlink) με το ίδιο το κείμενο /  blog. Αυτό το επιτυγχάνει με τη χρήση του ρήματος "προβάλλεται", ξανά και ξανά, καθώς και με τη μαγική φράση "προσωπικό feed", επικαλούμενος το "δικαίωμα που έχει ένας συγγραφέας να ΜΗ δημοσιεύεται κείμενό του χωρίς την άδειά του".
(Λες και διαφώνησε ποτέ κανείς μ' αυτό, ή λες και το monitor έκλεβε... το ΙΔΙΟ το κείμενο!) Δείτε τώρα την... ωμή διεθνή πραγματικότητα της "κλοπής feed" εδώ.

Ετσι, εντελώς κουφός (στις λεπτομερείς εξηγήσεις που δόθηκαν  από πολλούς άλλους) ο B.F.O. βυθίζεται στο βούρκο σοβαρού προσωπικού και επαγγελματικού λιβέλλου κατά του γράφοντος, παρουσιάζοντάς τον σαν ανισσόροπο και μεγαλομανή που παραληρεί:
(SCROLL στη μέση, ως το τέλος)  http://bigfatopinion.blogspot.com/2007/01/rage-against-machine.html


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

(*) Στην πρώτη εκδοχή του παρόντος υπήρχαν εισαγωγικά στη λέξη "δημοσιογράφος". Τελικά αφαιρέθηκαν αυτοβούλως, για να μη φανούν... κακόβουλα. Αλλά, ακόμη και αν δεν καταργόντουσαν αυτά τα εισαγωγικά, με κανέναν τρόπο δεν έπρεπε να ερμηνευτούν σαν επαγγελματική απαξίωση της Λαμπρινής Θωμά, η οποία είναι προικισμένη με αναμφισβήτητο ταλέντο στο γράψιμο κειμένων και στη ρητορική. Είχαν τοποθετηθεί μόνο για να τονίσουν την αντίθεση (του παρόντος και του γράφοντος) με τη λογική της, με τις πράξεις της, και με ορισμένες απόψεις της, που προσβάλλουν βασικές δημοσιογραφικές αρχές και θεμελιώδεις ατομικές ελευθερίες, που όφειλε ήδη να γνωρίζει και να σέβεται. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, θα βάζαμε εισαγωγικά και στον τίτλο "αρχιεπίσκοπος", χωρίς αυτό να σημαίνει... ανικανότητα να ανταποκριθεί (ο εν λόγω "αρχιεπίσκοπος") στα... ιερά καθήκοντά του! :)

(**) Χαρακτηριστικά (είπε η Λαμπρινή Θωμά στον Παναγιώτη Βρυώνη) "αν επιτραπεί η έξοδος από το monitor, θα μείνουν τρεις και ο κούκος". Επομένως (1) γνώριζε πολύ καλά τις φθοροποιές συνέπειες της πράξης της, (2) είχε σαφέστατη πρόθεση να σαμποτάρει το monitor. Εξάλλου, είναι πιθανό να οραματιζόταν (ή είχε την ελπίδα) πυροδότησης χιονοστιβάδας αποχωρήσεων, με σκοπό να υπονομεύσει το monitor. Ετσι κι αλλιώς προετοίμασε το έδαφος για την άνοδο ανταγωνιστών του monitor, μέσα στους οποίους κάποιον θα έβρισκε (ίσως) "του χεριού της"...

(***) "Ρατσιστικές" μπορούν να χαρακτηριστούν κάθε είδους ετικέτες, που προκαλούν, μεταφέρουν ή ενισχύουν κοινωνικές διακρίσεις, κατά ορισμένων ομάδων και ανθρώπων που διασύρονται ή υποβιβάζονται ως προς την αξία τους, ή τα δικαιώματά τους, ή την ελευθερία τους, ή την αξιοπρέπεια τους, ή την αναγνώριση του έργου τους, μέσα στην κοινωνία.
(c) Γιώργος Α. Στάθης 2007.
Επιτρέπεται (1) η αναδημοσίευση του παρόντος εξ ολοκλήρου, αρκεί να μην υποστεί παραποίηση ή αλλαγή. (2) Επιτρέπεται επίσης κάθε είδους παραπομπή και αναφορά στο παρόν κείμενο ("fair use") αν γίνει για το σκοπό του σχολιασμού ή της κριτικής, και αν αναφέρει την πλήρη διαδικτυακή διεύθυνση του παρόντος κειμένου (επιτρέποντας έτσι την άμεση ΠΛΗΡΗ πρόσβαση σε αυτό).